De eerste schoolweek in Istanbul was niet zo geslaagd. Het is hier normaal om als student de eerste week alle colleges te missen en de leraren geven er ook niet veel om. Dus van de zes colleges die ik had, zijn er twee doorgegaan.
Maar het Erasmus gehalte van deze week was wel erg geslaagd! Woensdag-, donderdag- en vrijdagavond was het feest. YISS (Yeditepe International Student Society) is een team van Turkse studenten, die de feesten en tripjes voor Erasmus studenten organiseren. En zelf houden ze ook wel van een feestje… Woensdag was er een onofficiële erasmusmeeting in een bar in Kadıköy. Daar heb ik erg veel mensen leren kennen onder andere Dagmara en Paulina, twee Poolse meiden. Het klikt erg goed tussen ons. Donderdagmiddag/avond was er een reception op onze school. Hier waren alle Erasmusstudenten aanwezig. Op onze universiteit zijn het er ongeveer zestig. De reception was erg gezellig, we hebben een traditionele dans gezien en kregen Turkse muziek te horen. Daarna volgde er natuurlijk een barfeestje in Kadıköy met een groepje studenten.
De traditionele Turkse dans op de universiteit.
Dagmara nodigde mij en Paulina toen uit voor een verjaardagsfeestje van een Turkse vriend. Zij leeft namelijk samen met een Turk en een van zijn vrienden was jarig. Dus vrijdagavond zaten we met een select groepje een verjaardag te vieren. Tot nu toe zijn alle Turkse mensen hier heel erg gastvrij. Mensen zijn erg beleefd. Verder houden ze van veel lekker eten en muziek. En sommige zijn erg religieus. Dat ze van muziek hielden, was goed te merken op de verjaardag. Een aantal jongens zongen een persoonlijk lied en sommige mensen lieten de tranen stromen. Misschien was ik hier iets te nuchter voor… 
Het romantische Turkse liedje 
Ook qua eten heb ik al van alles geprobeerd. Je kunt hier heel veel verschillende gerechten eten. En veel producten zijn erg vers zoals de vis die hier direct uit de zee komt. Wat mij opvalt is dat je heel veel verschillende soorten smaken hebt in gerechten en ze altijd erg sterk zijn. Je hebt bijvoorbeeld superzoete baklava en Turkish Delight of erg zure granaatappelsap. Bij het eten krijg je vaak yoghurt en altijd brood. En water en thee is meestal gratis in een restaurant. Ik moet nog erg veel dingen uitproberen zoals de Turkse waterpijp en van allerlei soorten vis.
Ze zien er verrot uit maar het zijn lekkere zoete appels vanuit het gebied bij de Zwarte Zee
Back to het feesten en de tripjes: Gisteren zijn we met de Erasmusclub naar Bursa geweest. Een van de grootste steden van Turkije. Het ligt ongeveer 200 km van Istanbul vandaan maar met een ferry over het water ben je er gelukkig sneller. Na een lange busrit bezochten we een heel oud dorpje, de oude moskee in Bursa en een oude tombe. Ook hebben we een traditioneel ontbijt gehad en Iskender, een traditioneel Turks gerecht dat vooral in Bursa erg lekker moet zijn. (Ik vond het niet zo speciaal eerlijk gezegd.)
De terugweg was een ramp. Het verkeer is hier echt chaos, er zijn eigenlijk geen regels. Een leraar vertelde mij dat iedereen zich hier als een god op de weg voelt. En zo ziet het verkeer er ook uit. Iedereen bepaalt zijn eigen snelheid en rechts inhalen is hier bijna normaal. Ik zat voorin in de bus en als je dan alles meekrijgt, heb je het weleens benauwd. Zoals de bus die met 100 km/u rijdt terwijl er naast de weg een bordje van 50 staat… En een auto die bijna tegen onze zijkant aanbotste.. Maar dat was helaas niet het ergste. De chauffeur miste de afslag naar de ferry. Hierdoor misten wij bijna onze boot en kwamen we heel wat later aan. Het was een lange dag: om half zes ‘s ochtends opstaan en om half elf thuis. Gelukkig mag het resultaat er zijn: mooie foto’s!
Genoeg geschreven, ziehier de link voor foto’s: Bursatrip
dag marlijn,
aan jou de grote eer, als eerste via mijn iPad gemaild te worden!
zo te zien red je je wel. heb je de rake al geprobeerd?
ik wens je veel plezier.
groet van marcel